Γάλλος ζωγράφος (1716-1809) ... τελευταίος κάτοχος της θέσης του Πρώτου Ζωγράφου του Βασιλιά, κατέχοντας τη θέση από το 1789 έως το 1791. Υπήρξε έ...
 

Ζοζέφ-Μαρί Βιέν
Ο Ζοζέφ-Μαρί Βιέν, πορτρέτο του Ζοζέφ Ντυπλεσί
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Joseph-Marie Vien (Γαλλικά)
Γέννηση18  Ιουνίου 1716[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11]
Μονπελιέ
Θάνατος27  Μαρτίου 1809[1] [2] [3] [4] [5] [6] [8] [9] [10] [11]
Παρίσι
Τόπος ταφήςΠάνθεον (48°50′46″ s. š., 2°20′46″ v. d.)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[1]
ΣπουδέςΒασιλική Ακαδημία ζωγραφικής και γλυπτικής του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταζωγράφος[10]
πολιτικός
σχεδιαστής[12]
Αξιοσημείωτο έργοTwo Women Bathing
The sweet melancholy
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρί-Τερέζ Ρεμπούλ[13]
ΤέκναΖοζέφ-Μαρί Βιέν ο νεότερος[14]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΕπίσημος ζωγράφος του βασιλιά (1789–1791)
μέλος της Γερουσίας των συντηρητικών
ΒραβεύσειςΑ΄ Βραβείο Ζωγραφικής της Ρώμης (1743)[15]
Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής
Οικότροφος της Βίλλας των Μεδίκων[16]
 Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζοζέφ-Μαρί Βιέν (γαλλικά: Joseph-Marie Vien) (18 Ιουνίου 1716-27 Μαρτίου 1809) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Ήταν ο τελευταίος κάτοχος της θέσης του Πρώτου Ζωγράφου του Βασιλιά, κατέχοντας τη θέση από το 1789 έως το 1791. Υπήρξε ένας από τους προδρόμους του νεοκλασικισμού στη ζωγραφική.[17]

Βιογραφικά στοιχεία

Ο Ζοζέφ-Μαρί Βιέν γεννήθηκε στο Μονπελιέ στις 18 Ιουνίου 1716. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1740 και μαθήτευσε στο εργαστήριο του Σαρλ-Ζοζέφ Νατουάρ. Το 1743 κέρδισε το βραβείο της Ρώμης. [18] Στη Ρώμη γνώρισε τον Ζοζέφ Ντυπλεσί, μαθητή τότε στο εργαστήριο του Πιέρ Σιμπλερά, με τον οποίο παρέμεινε πάντα σε επαφή. Εκεί, ανακαλύπτοντας τα αρχαία μνημεία και τους πίνακες που σώθηκαν από τα ερείπια του Ερκολάνο, γοητεύτηκε από την αρχαία τέχνη και, τροποποιώντας τις ιδέες του για τη ζωγραφική, άρχισε να ζωγραφίζει πίνακες σε πιο αυστηρό ύφος από εκείνες που ήταν το κυρίαρχο γούστο, οι οποίοι όμως δεν εκτιμήθηκαν από το κοινό κατά την επιστροφή του στο Παρίσι. Προσπαθώντας να συνδυάσει τη μίμηση της φύσης και τους παλιούς δασκάλους, θεωρείται, μαζί με τον Πομπέο Μπατόνι, ένας από τους προδρόμους του νεοκλασικισμού στη ζωγραφική.[19]

Γυναίκες στο λουτρό, 1763

Οι τάσεις του ήταν τόσο διαφορετικές με το κυρίαρχο γούστο, ώστε την εισαγωγή του στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής το 1754 με τον πίνακα Δαίδαλος και Ίκαρος (Λούβρο) όφειλε αποκλειστικά στην υποστήριξη του Φρανσουά Μπουσέ.

Όταν το 1776, στο απόγειο της φήμης του, έγινε διευθυντής της σχολής της Γαλλίας στη Ρώμη, αρνήθηκε να πάρει μαζί του τον μαθητή του Ζακ-Λουί Νταβίντ, δηλώνοντας ότι ήταν πολύ μεγάλος για να διδάξει έναν νέο καλλιτέχνη. Πέντε χρόνια αργότερα επέστρεψε στο Παρίσι και το 1789 διορίσθηκε Πρώτος Ζωγράφος του Βασιλιά. Η περιουσία του καταστράφηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση αλλά αδιαμαρτύρητα άρχισε να εργάζεται πάλι και σε ηλικία 80 ετών (1796) κέρδισε το βραβείο σε ανοιχτό διαγωνισμό κυβέρνησης. Ο Ναπολέων Βοναπάρτης αναγνώρισε την αξία του δίδοντάς του το αξίωμα του γερουσιαστή. [20]

Στο εργαστήριό του είχε πολλούς μαθητές, πολλοί από τους οποίους έγιναν διάσημοι, όπως οι Ζακ-Λουί Νταβίντ, Φρανσουά-Αντρέ Βενσάν, Ζαν-Αντουάν Τεοντόρ Ζιρούστ, Ζαν-Μπατίστ Ρενιώ, Ζοζέφ-Μπενουά Συβέ, Ζαν-Πιέρ Σαιντ-Ουρς, Φρανσουά-Γκιγιώμ Μεναζό, Ζαν-Ζοζέφ Ταγιασόν, Γκαμπριέλ Λεμονιέ και άλλους υψηλού επιπέδου. Η σύζυγός του Μαρί-Τερέζ Ρεμπούλ (1728-1805), η ίδια μέλος της Ακαδημίας, και ο γιος του, Ζοζέφ-Μαρί, γεννημένος το 1761, ήταν επίσης ζωγράφοι.

Ο Ζοζέφ-Μαρί Βιέν πέθανε στο Παρίσι και θάφτηκε στην κρύπτη του Πάνθεον.[21]

Επιλογή έργων

Παραπομπές

  1. 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12109720b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 1 2 «Joseph Marie (I) Vien». RKDartists. 80924.
  3. 1 2 «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) 2006. B00190861. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  4. 1 2 (Αγγλικά) SNAC. w61k0mbx. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 1 2 (Αγγλικά) Find A Grave. 21603. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 1 2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. vien-joseph-marie. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. LH/2698/38.
  8. 1 2 «Grove Art Online» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη, Μπέιζινγκστοουκ, Νέα Υόρκη. T089307. ISBN-13 978-1-884446-05-4. ISBN-10 1-884446-05-1.
  9. 1 2 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0070497.
  10. 1 2 3 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/161351. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  11. 1 2 «Joseph Marie Vien». annuaire prosopographique: la France savante. 106328.
  12. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  13. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 31  Ιανουαρίου 2018. 500018830. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.
  14. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 31  Ιανουαρίου 2018. 500018830. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2021.
  15. Jules Guiffrey: List of scholars at the Academy of France in Rome. σελ. 31.
  16. www.villamedici.it/fr/r%C3%A9sidences/pensionnaires-depuis-1666/v/vien-joseph-marie/.
  17. . «wikiart.org/en/joseph-marie-vien». 
  18. . «findagrave.com/memorial//joseph-marie-vien». 
  19. . «en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclopdia_Britannica/Vien,_Joseph_Marie». 
  20. . «pictorem.com/profile/Joseph-Marie.Vien». 
  21. . «wga.hu/bio_m/v/vien/biograph». 




  Go to top  

This article is issued from web site Wikipedia. The original article may be a bit shortened or modified. Some links may have been modified. The text is licensed under "Creative Commons - Attribution - Sharealike" [1] and some of the text can also be licensed under the terms of the "GNU Free Documentation License" [2]. Additional terms may apply for the media files. By using this site, you agree to our Legal pages [3] [4] [5] [6] [7]. Web links: [1] [2]